بی تردید یکی از جنبه های اساسی در جوامع مختلف در طول تاریخ باورهای دینی و مذهبی بوده است. شاید نتوان جامعه ای را یافت که در آن به نوعی دین حضور نداشته باشد. دین یکی از نیازهای فطری بشر می باشد. معمولاً در بیشتر جوامع باورهای دینی به عنوان یک ارزش مسلم محسوب می شود و دیگر ارزشهای انسانی تحت تأثیر باورهای دینی قرار دارد .
تربیت دینی :
یعنی شناخت آموزههای دین، تبدیل این شناختها به باورهای قلبی و به کاربستن این باورها در رفتارهای فردی و اجتماعی. در نتیجه، افراد در فرایند تعلیم و تربیت دینی، به گونهای تربیت میشوند که در گرایشهایشان نسبت به زندگی، اعمال و تصمیمهایشان و در برخورد با تمام امور، همواره حاکمیت ارزشهای الهی را احساس کنند. در چنین نظامی علاوه بر ایجاد نظم ذهنی، دانشآموزان به گونهای تربیت میشوند که دانش را صرفا برای ارضای کنجکاویهای فکری یا منافع دنیوی کسب نمیکنند، بلکه منطقی و متقی بار میآیند و فراهم آوردن موجبات رفاه مادی، معنوی و اخلاقی خانواده، ملت، خود و دیگران را وجههی همت خویش قرار میدهند. در این نوع از تربیت، هدف تنها کسب معرفت نیست، بلکه رشد و شکوفایی موزون همهی ابعاد وجودی انسان مورد توجه قرار دارد.
مزایای تربیت دینی :
الف - تقویت مبانی اعتقادی مستحکم :
۱. دانش آموز اصول و مبانی دین اسلام و مذهب شیعه را می شناسد و می تواند از آنها دفاع عقلانی لازم (در حد پذیرش منطقی آنها) داشته باشد.
۲. با براهین اثبات وجود خدا آشنا می شود و صفات خداوند را می داند و با نحوه ارتباط خداوند با عالم و انسان بگونه ای آشنا می شود که بتواند مسائل قضا و قدر و عدالت خداوند و علت وجود شرور در عالم را بخوبی تبیین کند.
۳. با دلایل ارسال رسل علیهم السلام و ضرورت تبعیت از آنها آشنامی شود ، نبوت خاصه را می داند.
۴. می تواند برای معاد دلیل (نقلی، عقلی و تجربی) بیاورد. با ویژگی های معاد آشنا می شود .
ب - تقید عقلانی به احکام شرعی پیدا می کند :
1- دانش آموز به اصول ومبانی دین اسلام اعتقاد و باور قلبی پیدا می کند و ایمان قلبی او همراه با اطمینان عقلی همراه می شود.
2- اصول و مبانی و احکام دین مبین اسلام را می شناسد و به آنها پایبند می شود (اهمیت دادن به انجام واجبات، ترک محرمات ... ).
ج - دیندار متمسّک به قرآن و عترت :
۱. با ویژگی های پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) آشنا می شوند و آنها را دوست می دارند . با نقاط مهم زندگی اهل بیت (ع) و احادیث و اخبار ایشان آشنامی شوند و رفتار و احادیث ایشان را در تمامی شئونات زندگی ملاکی برای تشخیص حقانیت و حجتی برای رفتار خود و محیط پیرامون خود می دانند. به اهل بیت (ع) علاقه یافته و به زیارت و حضور نزد آنها اهتمام می دارند. با آنها ارتباط قلبی پیدا کرده و توسل به اهل بیت (ع) نزد وی جایگاه بالایی پیدا می کند .
۲. نماز خواندن برای دانش آموز یک ارزش می شود و از نماز خواندن خجالت نمی کشد. اگر روزی نماز نخواند نگران می شود. با تلفظ صحیح مخارج حروف نماز را صحیح می خواند. معانی الفاظ نماز را می داند و آشنایی نسبی با ابعاد محتوایی نماز دارد. احکام مبتلی به نماز را می داند. عزمی دارد که نماز را مرتب و اول وقت بخواند.
۳. کلیه دستورات خداوند را برای خودش و جامعه مفید می داند. عبد است چون می فهمد که خداوند از او در هر لحظه چه می خواهد. در مسیر فهم عاقلانه خواست خداوند از او در هر لحظه از روی منطق عبودیت دارد. برای آنکه خواست خداوند را در کلیه کارها بفهمد روش عاقلانه ای را که خود خدا خواسته که آنگونه باشد انتخاب می کند و عبودیت او بر اساس درک عاقلانه است. اهمیت اطاعت از خداوند را درک می کند و وقتی عاقلانه خواست خداوند را در هر لحظه و هر کار فهمید، کاملا نسبت به آن تابع می شود. برای درک دستور خداوند عاقلانه رفتار می کند و سرسپردگی او کور و بی دلیل و از روی حماقت و تعصب نیست. اطاعت رضایتمند دارد. جاهل متنسک نیست. فقط عابد و صرفا اهل انجام مناسک نیست بلکه عبد فرمانبردار خداوند است.
۴. قرآن را صحیح و روان می خواند. معنی اغلب آیات قرآن را که کلمه سخت ندارند می فهمد و با ترجمه نسبی آنها آشناست. معانی حدود ۵۰ آیه از آیات الهی را که در زندگی اش نقش مهمی دارند ، می داند و در اثر استفاده زیاد آنها را حفظ شده است. سعی می کند برنامه های زندگی اش بر اساس منطق و سنت های جاری در قرآن تنظیم کند.
۵. اعتقاد دارد حضرت مهدی (عج الله تعالی فرجه الشریف) امام زنده و حاضر هستند و ایشان را آخرین منجی عالم بشریت می داند. خود را از منتظران قیام حضرت می داند. اعتقاد دارد انتظار فرج یکی از بهترین اعمال است. در راه زمینه سازی ظهور حضرت تلاش می کند.
۶. در موقعیت های مختلف سعی می کند دعا و تضرع به درگاه خداوند داشته باشد. سعی دارد در عبادت خشوع داشته باشد. خواندن نماز شب را کار مستحبی با توفیق بالایی می داند. در حد توان اهل نوافل است.
...